سلام اللَّه عليه - ساير ائمه ، ملاحظه كنيد چه جملاتى هست و ما چطور بعيديم از اين معانى ، چه معارفى در اين ادعيه هست كه ما محروميم از آن معارف ، چه آتش‌سوزى در قلب اين خاصان خدا بوده است كه براى فراق خدا مىسوختند و آتش جهنم را مىگفتند اگر صبر كنيم ، صبر در فراق را چه كنيم ؟ اينها براى ما مثل يك افسانه است ، لكن واقعيت است ، واقعيتى كه آنها فهميده‌اند و ما نفهميديم . ما الآن تكليف زياد داريم . ما مواجه هستيم با يك ملتى كه همه چيز خودش را در طبق اخلاص گذاشته است و براى اسلام دارد صرف مىكند ؛ جوانها را مىدهد ، جوانها جان خودشان را مىدهند ، زنها جوانهاى عزيز خودشان را مىدهند و با آن شور و شعف ، آنها به ميدان مىروند و مردم با آن شور و شعف در جبهه و خارج جبهه دارند فداكارى مىكنند . تكليف ما با اينها چى هست ؟ ما چه جواب بدهيم از اين همه جهاتى كه اينها عرضه مىدارند ؟ ما چى داريم كه در جواب آنها بدهيم ؟ مع ذلك ، بايد آن مقدارى را كه توان هست انجام بدهيم . شكر اين نعمت به اين است كه ما مردم را شريك بزرگ بدانيم در اين حكومت . حكومت نيست ، بايد همه خدمتگزار باشيم براى اين ملت ، براى اين جوانها و براى اين پيرها و زنها و مردها . مشاركت دادن مردم در تمام امور مردم را در همهء امور شركت بدهيم . دولت به تنهايى نمىتواند كه اين بار بزرگى كه الآن به دوش اين ملت هست بردارد . همان طورى كه ملاحظه مىكنيد چنانچه اين شور و شعف ملت و جوانهاى عزيز نبود ، هيچ دولتى نمىتوانست مقابله كند با اين قدرتهايى كه همهء قدرتشان را ، قوه‌شان را پهلوى هم گذاشتند و به ما حمله كردند . بدون اينكه اين ملت همراهى كند ما نمىتوانستيم كارى بكنيم . هر چى داريم از اينهاست و هر چى هست مال اينهاست ، دولت عامل اينهاست ، قوهء قضائيه عامل اينهاست ، قوهء اجراييه عامل اينهاست . قوهء مقننه عامل اينهاست ؛ اداى تكليف بايد بكنند ، شركت بدهند مردم را در همهء امور . همان طورى كه با شركت مردم در اين جنگ ، شما به حمد اللَّه پيروز شديد و پيروزتر هم خواهيد شد ، با شركت اينها شما مىتوانيد اداره كنيد اين كشور را . مردم را در امور شركت